Kung isasantabi ang mga pagpapanggap, malinaw sa interbyu na ito na nilikha ang ikalawang pelikula ng X-Files, oo, hindi para sa mga fans, kundi para pagkakitaan ang mga fans. Na siyang magbibigay-liwanag sa napakaraming produksyon (ginagamit ko ang salitang ito sa kasong ito, sa halip na “pelikula,” upang bigyang-diin ang papel ng kapital) ng Hollywood na sinasamantala ang makabagong teknolohiya. Kung noon, naisasantabi ang ganitong nosyon sa paglipana ng mga pelikulang redundant/paulit-ulit (Star Wars; at ngayon The Clone Wars) o di kaya galing sa mga popular na superhero comics, dahil sino nga ba naman ang hindi nabibighani sa mga pagsabog at iba pang pautot (spectacle) sa big screen. Sa X-Files, lalabas ka ng sinehan na nagugulumihanan at nagtatanong: “waddafuck?!” at mapagtatanto na pinapatay ng kapital ang nalalabing imahinasyon ng mga nasa “industriya” ng pelikula. (Dahilan kung bakit, kahit papaano, lumilitaw ang Pixar bilang bagong Hollywood sa Hollywood.)