X-Files: I Want to Believe

Kung isasantabi ang mga pagpapanggap, malinaw sa interbyu na ito na nilikha ang ikalawang pelikula ng X-Files, oo, hindi para sa mga fans, kundi para pagkakitaan ang mga fans. Na siyang magbibigay-liwanag sa napakaraming produksyon (ginagamit ko ang salitang ito sa kasong ito, sa halip na “pelikula,” upang bigyang-diin ang papel ng kapital) ng Hollywood na sinasamantala ang makabagong teknolohiya. Kung noon, naisasantabi ang ganitong nosyon sa paglipana ng mga pelikulang redundant/paulit-ulit (Star Wars; at ngayon The Clone Wars) o di kaya galing sa mga popular na superhero comics, dahil sino nga ba naman ang hindi nabibighani sa mga pagsabog at iba pang pautot (spectacle) sa big screen. Sa X-Files, lalabas ka ng sinehan na nagugulumihanan at nagtatanong: “waddafuck?!” at mapagtatanto na pinapatay ng kapital ang nalalabing imahinasyon ng mga nasa “industriya” ng pelikula. (Dahilan kung bakit, kahit papaano, lumilitaw ang Pixar bilang bagong Hollywood sa Hollywood.)

  1. No trackbacks yet.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

%d bloggers like this: